Vanaf 1 januari 2026 worden gerealiseerde meerwaarden bij de verkoop van financiële producten belast aan een tarief van 10%.
Sinds 1 juni houdt KBC Brussels de meerwaardebelasting van 10% automatisch in, tenzij je gekozen hebt voor een opt-out.
Hieronder lees je alles over wat deze belasting inhoudt én hoe KBC Brussels je daarbij zal ontzorgen.
De taks is van toepassing op:
De taks is dus niet van toepassing op:
Het toepassingsgebied van de meerwaardebelasting is zeer ruim. Het gaat over verschillende soorten financiële producten zoals aandelen, obligaties, fondsen, opties, trackers, ETF’s, warrants, spaarverzekeringen, beleggingsverzekeringen, fysiek goud, deviezen, crypto-assets, … en dat voor Belgische en buitenlandse producten, zowel op de beurs genoteerd als niet op de beurs genoteerd.
De meerwaardebelasting is niet van toepassing op:
1. Meerwaarden
De meerwaarde is het verschil tussen het bedrag dat je krijgt bij de verkoop en het bedrag dat je betaalde bij de aankoop. De nieuwe taks is in werking getreden op 1 januari 2026, daarom wordt enkel rekening gehouden met meerwaarden die vanaf dan zijn ontstaan. Om de prijs te bepalen van producten die je vroeger kocht, kijken we naar de waarde van het product op 31 december 2025 (de zogenaamde ‘fotowaarde’).
Er wordt geen aftrek toegestaan van kosten of taksen om de gerealiseerde meerwaarde te verkleinen.
Voorbeeld
Je kocht in 2023 een aandeel aan 100 euro en verkoopt dit op 15 september 2026 aan 150 euro. Over de hele periode behaal je dus een meerwaarde van 50 euro. De koers van dit aandeel op 31 december 2025 bedraagt echter 120 euro. In dat geval betaal je slechts 10% op 30 euro (150 euro– 120 euro).
2. Minderwaarden
Het is mogelijk dat je naast meerwaarden in een bepaald jaar ook minderwaarden realiseert. Deze minderwaarden kun je aftrekken van de meerwaarden die je in datzelfde jaar realiseerde, over de verschillende soorten beleggingen heen.
Belangrijke beperkingen:
Voor de berekening van een minderwaarde kijken we altijd naar de waarde op 31 december 2025 (de zogenaamde 'fotowaarde'). Wat voor die datum gebeurde, telt niet meer mee. Dat betekent ook dat historische verliezen (verliezen die je realiseerde tot en met 31 december 2025) niet aftrekbaar zijn van gerealiseerde meerwaarden in dat inkomstenjaar.
Voorbeeld
De minderwaarde is 100 euro – 80 euro = 20 euro
Het verlies van 50 euro (150 euro – 100 euro) kun je niet compenseren met een gerealiseerde meerwaarde voor een andere belegging in 2027.
De 20 euro minderwaarde (verlies) kun je verreken met je gerealiseerde meerwaarde van hetzelfde kalenderjaar.
Voorbeeld jaarlijkse verrekening meer- en minderwaarde
Je realiseert in 2027:
Netto belastbare meerwaarde:
25.000 euro – 3.000 euro = 22.000 euro (zonder rekening te houden met vrijstellingen)
3. Historisch hogere aanschaffingswaarde
Je mag rekening houden met je historische aankoopprijs, namelijk de prijs die je betaalde vóór 31 december 2025.
Heb je meerdere aankopen van hetzelfde effect gedaan? Dan gebruik je de gemiddelde aankoopprijs.
Je mag voor het berekenen van de meerwaarde de meest voordelige waarde gebruiken:
Enkele aandachtspunten:
Voorbeeld
Zonder rekening te houden met de historische aanschafwaarde: 125 euro – 120 euro = 5 euro belastbare meerwaarde
Met historische aanschafwaarde: 125 euro – 150 euro = geen winst, 0 euro belastbare meerwaarde
4. Wat met aankopen op verschillende tijdstippen?
Wanneer hetzelfde product op verschillende tijdstippen werd aangekocht, wordt bij de berekening van de meerwaarde de eerst aangekochte stukken eerst in rekening gebracht (FIFO-principe: first in, first out). Dat betekent dat het eerst aangekochte product voor de berekening van de meerwaardebelasting het eerste product zal zijn dat verkocht wordt.
Voorbeeld
Meerwaarde bij verkoop in 2028:
1. Meerwaarden
Bij spaar- en beleggingsverzekeringen (tak 21 en tak 23) kijken we naar het verschil tussen de huidige waarde van je belegging en het totaalbedrag dat je doorheen de tijd hebt geïnvesteerd.
De nieuwe belasting geldt vanaf 1 januari 2026. Voor bedragen die je vóór die datum hebt geïnvesteerd, wordt gekeken naar de waarde van de volledige belegging in je verzekeringscontract op 31 december 2025. Deze fotowaarde vormt het startpunt voor de berekening.
De meerwaardebelasting is niet van toepassing bij een uitkering door het overlijden van de verzekerde.
Voorbeeld
Je belegging is vandaag 120.000 euro waard. De fotowaarde op 31 december 2025 is 100.000 euro.
2. Wat als je maar een deel van je belegging opneemt?
Als je maar een deel van je belegging opneemt, wordt ook maar een evenredig deel van je totale meerwaarde belast.
Voorbeeld
Je belegging is 100.000 euro waard. Je totale meerwaarde bedraagt 20.000 euro.
Je neemt 30% op.
3. Minderwaarden
Het is mogelijk dat je naast meerwaarden in een bepaald jaar ook minderwaarden realiseert. Deze minderwaarden kun je aftrekken van de meerwaarden die je in datzelfde jaar realiseerde, over de verschillende soorten beleggingen heen. Je kunt ze niet overdragen naar een volgend jaar.
De meerwaarden worden belast vanaf 1 januari 2026. Daarom kunnen de minderwaarden ook maar in rekening worden gebracht worden vanaf die datum.
De verrekening van de minderwaarden kan enkel via je belastingaangifte. Als KBC Brussels voor jou als tussenpersoon de meerwaardebelasting van 10% inhoudt, dan mag KBC Brussels geen rekening houden met de minderwaarden die je realiseerde.
Voorbeeld
In 2027 realiseer je een totale meerwaarde van 25.000 euro door de verkoop van verschillende beleggingen. Je verkoopt in datzelfde jaar ook een aantal beleggingen waarop je in totaal 3.000 euro verlies realiseert.
De netto belastbare meerwaarde bedraagt dan 25.000 euro – 3.000 euro = 22.000 euro (zonder rekening te houden met vrijstellingen).
4. Historisch hogere aanschaffingswaarde
Als de waarde van je vroegere aankoop hoger lag dan de waarde op de foto van 31 december 2025, dan mag je de hogere aankoopprijs in rekening brengen in plaats van de waarde op de foto.
Deze mogelijkheid geldt maar voor verkopen tot 31 december 2030 en moet je aangeven via je belastingaangifte.
Het gebruik van een historisch hogere aanschaffingswaarde kan nooit leiden tot het behalen van een minderwaarde. In dat geval wordt de belastbare meerwaarde herleid tot 0 euro.
Voorbeeld
Je aankopen vóór 2026 bedragen 120.000 euro, de fotowaarde is 100.000 euro. In 2027 is je belegging 110.000 euro waard.
Je mag 120.000 euro als basis gebruiken. De belastbare meerwaarde is dan 0 euro.
5. Wat met aankopen op verschillende tijdstippen
Bij spaar- en beleggingsverzekeringen wordt je belegging voor de berekening als 1 geheel bekeken. Er is dus geen FIFO-principe (first in, first out) of berekening per afzonderlijk aankoopmoment nodig.
Voorbeeld
Je kocht in 2026 voor 20.000 euro, in 2027 voor 30.000 euro en in 2028 voor 10.000 euro (totaal 60.000 euro). In 2029 is je belegging 75.000 euro waard.
1. Hoe werkt de meerwaardebelasting bij effecten in vreemde munten?
Voor financiële producten in devies voorziet de wet dat zowel de aan- als verkoopprijs moet omgezet worden in euro met de wisselkoers op dag van aan- en verkoop om de belastbare grondslag te berekenen. Op die manier wordt niet enkel de meerwaarde op het effect zelf, maar ook de meerwaarde op de wisselkoers mee in rekening genomen voor de meerwaardebelasting.
De financiële instelling zorgt voor de berekening van de juiste belastbare grondslag bij effecten in vreemde munten.
Voorbeeld
2. Wat met cash in vreemde munten?
De wetgever bepaalt dat de belastingplichtige zelf de gerealiseerde meerwaarden op vreemde munten in een beleggersrekening, termijnrekening of Bolero-account moet aangeven via zijn belastingaangifte.
De berekening moet gebeuren volgens het FIFO-principe (first in, first out). Het bedrag dat eerst op de rekening is geplaatst, moet ook eerst worden gebruikt om bijvoorbeeld een betaling te financieren.
Aangezien deze specifieke bepaling nog kan wijzigen, berichten we je later nog over de definitieve berekeningsmethode.
3. Heb je effecten overgedragen van een andere bank?
Om de meerwaardebelasting juist te berekenen, hebben we zowel de aankoopprijs als de aankoopdatum van je effecten nodig. Die vind je in een portefeuille-overzicht, MIFID-rapport of je aankoopborderel. Als je ons deze gegevens niet meedeelt, dan berekenen we de meerwaarde op de volledige verkoopprijs.
Sommige banken engageren zich om deze gegevens zelf mee te geven bij een transfert van effecten. Staat jouw bank in de lijst, dan hoef je deze gegevens niet zelf te bezorgen. De lijst wordt in de toekomst aangevuld en kun je hier bekijken.
4. Wat met de Reynderstaks?
De Reynderstaks is een belasting van 30% op de ‘meerwaarde’ van bepaalde beleggingsfondsen die volledig of gedeeltelijk in obligaties beleggen.
De wet voorziet een specifieke berekeningswijze van de nieuwe meerwaardebelasting bij fondsen die onderhevig zijn aan de Reynderstaks.
Bij de verkoop van een beleggingsfonds dat onder deze taks valt, moet je dus rekening houden met 2 belastingen:
Voorbeeld
Je koopt een fonds in 2026 voor 2.000 euro. In 2028 verkoop je dit fonds voor 2.500 euro. De behaalde meerwaarde bedraagt dus 500 euro.
Stel dat de TIS (= deel van de winst afkomstig van de rentecomponent) bij aankoop 120 euro bedroeg en bij verkoop 160 euro, dan zal het verschil (160 euro - 120 euro = 40 euro) onderworpen zijn aan de Reynderstaks van 30%.
Je betaalt dus in totaal bij de verkoop van dit fonds:
5. Wat met obligaties?
De regels voor de berekening van roerende inkomsten en de inhouding van roerende voorheffing blijven ongewijzigd. Toch zijn er enkele belangrijke aandachtspunten voor beleggers in obligaties.
1 type belasting per inkomen
Inkomsten uit obligaties kunnen op verschillende manieren belast worden:
Een inkomen wordt nooit dubbel belast. Je betaalt dus niet tegelijk roerende voorheffing én meerwaardebelasting op hetzelfde inkomen.
Verkoop en terugbetaling van obligaties
De verkoop van een obligatie kan onderhevig zijn aan de meerwaardebelasting. Ook de terugbetaling van een obligatie op eindvervaldag wordt fiscaal beschouwd als een verkoop.
Belang van de aankoop- en verkoopprijs
Obligaties in vreemde munten
Wanneer je belegt in obligaties in een andere munt, dan kun je naast de meer- of minwaarde op de obligatie zelf, ook een meer- of minderwaarde realiseren op de vreemde munt.
Voor de berekening van de meer- of minderwaarde op de wisselkoers worden 2 referentiemomenten gebruikt:
Het verschil tussen deze 2 wisselkoersen bepaalt de gerealiseerde meer- of minderwaarde op de vreemde munt.
Je totale meer- of minderwaarde bestaat dus uit de combinatie van beiden.
Iedere belastingplichtige kan gebruik maken van een jaarlijkse vrijstelling. Op de eerste 10.000 euro meerwaarde die je realiseert moet je geen meerwaardebelasting betalen. Dat bedrag wordt jaarlijks geïndexeerd. Deze vrijstelling moet je via je eigen belastingaangifte regelen.
Daarnaast kun je de vrijstelling die je niet gebruikt beperkt overdragen naar het volgende jaar. Per jaar dat je geen gebruik maakt van deze vrijstelling, kun je tot maximaal 1.000 euro overdragen naar een volgend jaar, met een maximum van 5 jaar. Op die manier is een maximale vrijstelling van 15.000 euro per belastingplichtige mogelijk. Dat betekent dat een gehuwd koppel uiteindelijk een gezamenlijke vrijstelling van 30.000 euro zou kunnen krijgen als ze de overdracht maximaal gebruiken (in de veronderstelling dat hun beleggingen deel uitmaken van hun gemeenschappelijk vermogen).
Voorbeeld 1
Jaar | Netto meerwaarde | Overgedragen vrijstelling | Basisvrijstelling | Belastbare meerwaarde |
2026 | 0 | 0 | 10.000 | 0 |
2027 | 0 | 1.000 | 10.000 | 0 |
2028 | 20.000 | 2.000 | 10.000 | 8.000 |
De eerste 2 jaar realiseer je geen meerwaarden. Daardoor kun je 2 keer een vrijstelling van 1.000 euro overdragen en is je vrijstelling in 2028 gegroeid van 10.000 euro naar 12.000 euro.
In 2028 behaal je een meerwaarde van 20.000 euro. Je vrijstelling bedraagt 12.000 euro waardoor je belastbare meerwaarde vermindert tot 8.000 euro. Omdat je de volledige vrijstelling hebt gebruikt, is er geen overdracht mogelijk voor het volgende jaar.
Voorbeeld 2
Jaar | Netto meerwaarde | Overgedragen vrijstelling | Basisvrijstelling | Belastbare meerwaarde |
2026 | 0 | 0 | 10.000 | 0 |
2027 | 7.500 | 1.000 | 10.000 | 0 |
2028 | 12.500 | 0 | 10.000 | 2.500 |
Het eerste jaar heb je geen meerwaarden gerealiseerd en kun je de vrijstelling van 1.000 euro overdragen naar het volgende jaar.
In 2027 realiseer je een meerwaarde van 7.500 euro. Je gebruikt eerst de overgedragen vrijstelling van 2026 en daarna nog 6.500 euro van je basisvrijstelling. Omdat je de eerste schijf van 1.000 euro van je vrijstelling hebt gebruikt, is er geen overdracht mogelijk naar het volgende jaar.
In 2028 realiseer je een meerwaarde van 12.500 euro en is je vrijstelling 10.000 euro (je basisvrijstelling) waardoor je belastbare meerwaarde vermindert tot 2.500 euro. Omdat je de volledige vrijstelling hebt gebruikt, is er geen overdracht mogelijk naar het volgende jaar.
1. Hoe betaal je de meerwaardebelasting vanaf 1 juni 2026?
De wet voorziet 2 mogelijkheden om de meerwaardebelasting te betalen:
Keuze 1 : Alles zelf aangeven (opt-out)
Hoe maak je deze keuze?
Keuze 2: Automatische inhouding (bronheffing)
Hoe maak je deze keuze?
Je moet niets doen om hiervoor te kiezen.
Voor bepaalde financiële producten is er geen bronheffing mogelijk (zoals voor meerwaarden op crypto-assets, deviezen en goud). Voor deze producten ben je dus zelf verantwoordelijk voor de aangifte van de meerwaarden via je eigen belastingaangifte.
Ook voor effecten die je in het buitenland aanhoudt, zal je de gerealiseerde meerwaarden zelf moeten aangeven in je eigen belastingaangifte.
Voor vzw’s en stichtingen geldt het systeem van de inhouding aan de bron niet, maar wordt de betaling van de meerwaardebelasting rechtstreeks geregeld via hun eigen RV-aangifte.
Heb je een rekening met meerdere titularissen?
Dan moeten jullie allemaal dezelfde keuze maken (alles zelf aangeven of automatische inhouding).
2. Hoe betaal je de meerwaardebelasting gerealiseerd tijdens de overgangsregeling vanaf 1 januari 2026 tot 31 mei 2026?
De belasting geldt al vanaf 1 januari 2026, maar tot 31 mei 2026 geldt er een overgangsregeling.
De wetgever biedt de mogelijkheid om de 10% meerwaardebelasting opgebouwd tijdens de overgangsperiode via je bank te betalen. Vanaf einde augustus 2026 laten we je weten hoe je de betaling van de meerwaardebelasting kunt regelen. Tot dan moet je zelf niets doen.
De meerwaardebelasting start vanaf 1 januari 2026, om de meerwaarde te berekenen bekijken we de startfoto van 31 december 2025.
Je vindt de startwaarden gemakkelijk in het document 'Overzicht van je effecten op rekening'. Voor je beleggingsverzekeringen vind je dit in het jaarrapport van je polissen.
Hoe wil je de meerwaardebelasting betalen?
In 2027 ontvang je van ons een gepersonaliseerd overzicht van de meer- en minderwaarden die je realiseerde in 2026. Dat document kun je eenvoudig gebruiken bij het invullen van je belastingaangifte.
Wanneer een particulier een meerwaarde realiseert bij de verkoop van aandelen, stelt zich in eerste instantie steeds de vraag of de transacties kaderen binnen het ‘normaal beheer van een privaat vermogen’. ‘Normaal beheer’ wordt daarbij klassiek omschreven als ‘daden die een voorzichtig en redelijk persoon verricht voor het dagelijkse beheer, maar ook met het oog op het winstgevend maken, de tegeldemaking en de wederbelegging van bestanddelen van zijn vermogen’.
Criteria die in de rechtspraak worden gehanteerd om te oordelen of de realisatie van een meerwaarde tot het normaal beheer van een privévermogen behoort, zijn onder meer het bedrag van de behaalde meerwaarde, de korte tijdspanne waarbinnen de aandelen werden gekocht en verkocht, de intentie om op korte termijn aanzienlijke winsten te maken (speculatie), de wijze van financiering en eventuele borgstelling, de aanwezigheid van economische motieven, de redenen om tot verkoop over te gaan, de financiële draagkracht van de kopende vennootschap, …
Als transacties niet binnen dat kader van normaal beheer vallen (en er dus sprake is van ‘abnormaal beheer’), wordt de gerealiseerde meerwaarde als een divers inkomen beschouwd, dat onderhevig is aan een tarief van 33% (+ aanvullende gemeentebelasting). De belastbare meerwaarde wordt in dergelijk geval berekend als het positieve verschil tussen de ontvangen prijs en de prijs waartegen de aandeelhouder (of zijn rechtsvoorganger) deze aandelen onder bezwarende titel heeft verkregen (eventueel gerevaloriseerd). De vraag of een transactie al dan niet kadert binnen normaal beheer is uiteraard een feitenkwestie, waarover finaal enkel een rechter kan beslissen.
Meerwaarden gerealiseerd door een natuurlijk persoon bij de verkoop van aandelen aan een andere door hem opgerichte of (rechtstreeks of onrechtstreeks) gecontroleerde vennootschap (holding) werden door de fiscus in het verleden doorgaans betwist: dergelijke ‘interne meerwaarde’ zou volgens hen niet kaderen binnen het normaal beheer van een privévermogen. Het oordeel over het normaal karakter kan echter enkel door de feitenrechter worden gemaakt, en de rechtspraak is hierover minder eensluidend.
Het begrip ‘abnormaal beheer’ en de mogelijke herkwalificatie van een meerwaarde in een divers inkomen blijft ook na de invoering van de huidige meerwaardebelasting op financiële activa bestaan, en belastbaarheid van deze meerwaarde als een divers inkomen blijft dus mogelijk.
De nu ingevoerde meerwaardebelasting geldt enkel in het geval de transacties binnen het normaal beheer van een privévermogen vallen en niet kaderen binnen een beroepswerkzaamheid.
Wanneer een aandeelhouder een meerwaarde realiseert bij de verkoop van aandelen, dient in eerste instantie steeds te worden nagegaan of het een zogenaamde ‘interne meerwaarde’ betreft. Een interne meerwaarde wordt gerealiseerd wanneer aandelen worden verkocht aan een vennootschap die door de verkoper, alleen of samen met zijn familie (echtgenoot, wettelijk samenwonende partner, ascendenten, descendenten en zijverwanten tot de tweede graad van de overdrager en van zijn echtgenoot of wettelijk samenwonende partner) wordt gecontroleerd.
Interne meerwaarden zullen belast worden tegen een afzonderlijk tarief van 33%. De meerwaarde wordt begrepen als het verschil tussen de verkregen verkoopprijs en de waarde op het fotomoment.
We benadrukken dat we het hier uitsluitend hebben over interne meerwaarden die worden geacht te kaderen binnen het normaal beheer van een privaat vermogen. Zoals aangegeven onder de rubriek ‘abnormaal beheer’ blijft een herkwalificatie als divers inkomen nog steeds mogelijk, op basis van alle relevante feiten binnen een individueel dossier. Als dat laatste het geval zou zijn, zal er ook aanvullende gemeentebelasting over de meerwaarde verschuldigd zijn en zal ook de historische meerwaarde belastbaar zijn (onder het nieuwe regime zal ook bij interne meerwaarden de historische meerwaarde hoogstwaarschijnlijk vrijgesteld worden).
Ter info: meerwaarden die worden gerealiseerd bij de inbreng van aandelen in een holdingvennootschap zijn in principe wel vrijgesteld van belasting. Bij de inbreng van aandelen is er immers een specifieke regeling van toepassing, waarbij het fiscaal kapitaal van de vennootschap die de inbreng geniet, beperkt blijft tot de aanschaffingswaarde van de ingebrachte aandelen. Het saldo van de inbreng wordt vanaf fiscaal oogpunt als een ‘belaste reserve’ beschouwd, die bij latere uitkering aan 30% roerende voorheffing onderhevig is.
Wanneer een aandeelhouder een aanmerkelijk belang heeft in de vennootschap waarvan hij aandelen verkoopt (en er geen sprake is van een ‘interne meerwaarde’, zie hierboven), verschillen de regels over meerwaardebelasting van de standaardregeling. Met deze afwijkende regeling beoogt men ‘eigenaars’ van (familiale) vennootschappen (die vaak door henzelf of familieleden uit een vorige generatie werden opgericht) minder streng te behandelen en wil men de ondernemingszin van deze ‘aandeelhouders‑ondernemers’ niet fnuiken.
Een ‘aanmerkelijk belang’ wordt daarbij gedefinieerd als een participatie van minstens 20%. Er wordt enkel rekening gehouden met de participatie die de aandeelhouder zelf en in persoonlijke naam aanhoudt. De beoordeling of de participatievoorwaarde is voldaan, gebeurt op het ogenblik van de transactie. Wie niet aan de minimumdrempel van 20% komt, maar bijvoorbeeld slechts 19% van de aandelen in een vennootschap bezit, kan niet rekenen op een ‘overgangsregeling’ en valt meteen terug op het ‘standaardregime’ van 10% belasting en een vrijstelling van 10.000 euro. Wie minimum 20% van de aandelen bezit, zal bij de realisatie van een meerwaarde genieten van een vrijstelling ten belope van een eerste schijf van 1.000.000 euro. Deze vrijstelling zal 1 keer gelden per periode van 5 jaar.
Meerwaarden die hoger oplopen, worden belast tegen een getrapt tarief (1,25% tot 2.500.000 euro; 2,5% tot 5.000.000 euro; 5% tot 10.000.000 euro; 10% vanaf 10.000.000 euro). De meerwaardebelasting is zowel van toepassing voor meerwaarden op aandelen van beursgenoteerde als van niet‑beursgenoteerde vennootschappen. Voor niet‑beursgenoteerde vennootschappen stelt zich uiteraard de vraag naar de ‘beginwaarde’ van de aandelen (de ‘foto’ op 31 december 2025). Om deze waarde te bepalen wordt voorzien in een aantal mogelijkheden. Als in 2025 een effectieve transactie (tussen onafhankelijke partijen) heeft plaatsgevonden (bijvoorbeeld een verkoop van aandelen), kan de waarde die bij deze transactie werd gehanteerd als referentiewaarde worden gebruikt. In andere gevallen kan gebruik worden gemaakt van een forfaitaire waarderingsmethode (4 keer EBITDA, verhoogd met het eigen vermogen). Daarnaast kun je ook een gedetailleerde waardebepaling laten maken door een revisor (die niet de eigen commissaris is) of een gecertificeerd accountant (die niet de eigen accountant is). Deze waardering moet ten laatste gebeuren op 31 december 2027. De belastingplichtige kan kiezen voor de methode die de hoogste waardering oplevert. De fiscus heeft echter in uitzonderlijke gevallen de mogelijkheid om de waarde vastgesteld door de revisor of accountant te betwisten.
De regeling beperkt zich voor alle duidelijkheid niet tot aandelen van exploitatievennootschappen. Ze is dus principieel ook van toepassing wanneer meerwaarden worden gerealiseerd bij de verkoop van aandelen van bijvoorbeeld een patrimoniumvennootschap, een managementvennootschap of een holdingvennootschap.
Naast de meerwaardebelasting zijn er in het regeerakkoord nog andere fiscale maatregelen voor beleggers.
Je mag dit nieuwsbericht niet beschouwen als een beleggingsaanbeveling of als advies.
Update 30-07-2026
Op deze pagina gaan we dieper in op de verdere uitwerking van de fiscale plannen voor de beleggers, zowel particulieren als ondernemers.
Als een vennootschap dividenden uitkeert aan haar aandeelhouders-natuurlijke personen, is daarop in principe 30% roerende voorheffing van toepassing. Via VVPRbis (zie hieronder) en liquidatiereserves kan deze belastingdruk onder bepaalde voorwaarden kleiner worden.
Bij de aanleg van een liquidatiereserve is er een extra heffing van 10% vennootschapsbelasting verschuldigd op het bedrag van de reserve. In ruil kan die reserve later tegen een gunstig tarief worden uitgekeerd. Het regime van de liquidatiereserve werd door de Programmawetten van 18 juli 2025 en 30 mei 2026 aangepast. Er moet op basis van deze wetgeving een onderscheid gemaakt worden tussen liquidatiereserves aangelegd voor 31 december 2025 en reserves die nadien werden aangelegd.
Bij de vereffening is geen belasting meer verschuldigd over de liquidatiereserves, ongeacht de datum van aanleg en ongeacht het respecteren van enige wachttermijn. Merk op dat het niet de bedoeling kan zijn om een vennootschap waarin liquidatiereserves aanwezig zijn te vereffenen om (kort) nadien een vennootschap met (bijna) hetzelfde doel op te richten. Er werd in dat kader ook een specifieke antimisbruikbepaling ingevoerd. Wanneer een vennootschap wordt vereffend en de aandeelhouder de liquidatiereserves belastingvrij in zijn privévermogen ontvangt, zullen die bedragen alsnog als belastbare dividenden kunnen worden belast (aan 30%) wanneer blijkt dat die aandeelhouder binnen de 3 jaar volgend op de vereffening rechtstreeks of onrechtstreeks de functie van bedrijfsleider uitoefent in een vennootschap die dezelfde of gelijkaardige activiteiten verricht als de vennootschap die de liquidatiereserves heeft uitgekeerd. Het vermoeden van misbruik kan wel weerlegd worden door niet-fiscale motieven.
Ondernemers zullen voor liquidatiereserves die werden aangelegd voor 31 december 2025 goed moeten afwegen wat het voordeligst is in hun specifieke situatie:
Daarbij spelen heel wat factoren mee: hoe snel en waarvoor men geld privé nodig heeft, welke alternatieve financieringsmogelijkheden er in het privaat vermogen zijn, ...
Hou er rekenig mee dat bij de uitkering van liquidatiereserves een FIFO-principe geldt (first in, first out). Als je beslist om liquidatiereserves die minder dan 5 jaar oud zijn uit te keren, dan komen eerst de reserves die 4 jaar oud zijn aan de beurt. Die reserves kun je binnen enkele maanden echter mogelijk al uitkeren aan (slechts) 5% roerende voorheffing (zodra ze 5 jaar binnen de vennootschap zijn behouden gebleven).
De Programmawet van 18 juli 2025 schafte het tarief van 20% af voor aandelen die werden uitgegeven na 31 december 2025.
Volgens de Programmawet van 30 mei 2026 stijgt het gunsttarief van 15% naar 18% voor dividenduitkeringen vanaf 1 juli 2026.
Samengevat genieten dividenden van kwalificerende aandelen die werden uitgegeven voor 1 januari 2026 dus de volgende tarieven van roerende voorheffing:
Voor dividenduitkeringen die plaatsvinden voor 1 juli 2026 is het 15%-tarief nog van toepassing.
Voor dividenden van kwalificerende aandelen die werden uitgegeven vanaf 1 januari 2026 zijn dit de tarieven van roerende voorheffing:
Het kan dus aanlokkelijk of zelfs aangewezen zijn om nog voor 1 juli 2026 een VVPRbis-dividend uit te keren aan 15% roerende voorheffing.
Bij de (versnelde) uitkering van een dividend moet men zich los van de tariefverhoging, ook een aantal andere vragen stellen zoals:
We raden aan om het mogelijk tariefvoordeel bij een versnelde uitkering niet enkel in ‘procenten’, maar ook in ‘centen’ uit te drukken, en dat voordeel af te wegen tegen de mogelijke andere gevolgen van een beslissing. Uiteraard zal de vennootschap ook de correcte vennootschapsrechtelijke procedure moeten volgen (algemene vergadering, bijzondere algemene vergadering, netto-actieftest, liquiditeitstest, …).
Wanneer een Belgische vennootschap dividenden ontvangt van een andere vennootschap, dan kan het door haar ontvangen dividend vrijgesteld worden van vennootschapsbelasting door toepassing van de zogenaamde “definitief belaste inkomsten-aftrek” (DBI-aftrek). Om deze fiscale aftrek te kunnen toepassen, moeten er 3 cumulatieve voorwaarden worden nageleefd op het ogenblik van de toekenning van het dividend:
Vanaf aanslagjaar 2026 wordt de participatievoorwaarde verstrengd voor grote vennootschappen. Als de verkrijger een grote vennootschap is, dan zal een deelneming van minder dan 10% maar met een aanschaffingswaarde van minstens 2.500.000 euro bijkomend de aard van "financieel vast actief" moeten hebben om voor de DBI-aftrek in aanmerking te komen.
Voor het begrip “financiële vaste activa” wordt verwezen naar de betekenis gegeven door de boekhoudwetgeving. Dat impliceert dat de aangehouden aandelen moeten geboekt worden onder:
Een boeking onder deze posten veronderstelt dat de onderneming een duurzame en specifieke band wilt met de onderneming waarin ze belegt en de belegging dus niet puur als een investering ziet.
Aangezien de voorwaarden voor de DBI-aftrek en de vrijstelling van meerwaarden op aandelen in de vennootschapsbelasting gelijk lopen, is er voor grote vennootschappen een bijkomend gevolg. Meerwaarden op aandelen zullen ook enkel nog kunnen vrijgesteld worden (bij participaties kleiner dan 10% en met enkele specifieke uitzonderingen) als de aanschaffingswaarde van de aandelen minstens 2,5 miljoen euro bedraagt én deze geboekt zijn als financieel vast actief.
Deze verstrengde participatievoorwaarde is al van toepassing vanaf aanslagjaar 2026! Wijzigingen die vanaf 3 februari 2025 aan de afsluitingsdatum van het boekjaar werden aangebracht worden niet aanvaard, tenzij men kan aantonen dat deze wijziging is ingegeven vanuit economische (lees : niet-fiscale) overwegingen.
Voor kleine vennootschappen wijzigen de voorwaarden voor DBI-aftrek en meerwaardevrijstelling op aandelen niet. Een vennootschap is klein wanneer ze op balansdatum niet meer dan 1 van volgende criteria overschrijdt:
Een overschrijding van meer dan 1 van de grenzen zal slechts gevolgen hebben als deze zich gedurende 2 opeenvolgende boekjaren voordoet. Bij de beoordeling van de criteria moet niet enkel rekening worden gehouden met de gegevens van de vennootschap zelf maar ook met zogenaamde ‘verbonden vennootschappen’.
Een DBI-bevek is een beleggingsvennootschap die aan verschillende voorwaarden moet voldoen. Zo moet een DBI-bevek minstens 90% van de door haar verkregen netto-inkomsten uitkeren.
Een DBI-bevek biedt een fiscaal interessant alternatief voor aandelenbeleggingen, aangezien de DBI-bevek toelaat de vrijstelling van dividenden en meerwaarden op aandelen te krijgen zonder te moeten voldoen aan de strenge participatievoorwaarde en permanentievoorwaarde (zie hierboven). De DBI-bevek moet wel aan de taxatievoorwaarde voldoen. De DBI-bevek zal met andere woorden moeten beleggen in aandelen van vennootschappen die aan de taxatievoorwaarde voldoen. Een DBI-bevek kan zowel kwalificerende als niet-kwalificerende inkomsten ontvangen. Kwalificerende inkomsten zijn inkomsten (dividenden, meerwaarden) uit aandelen die aan de taxatievoorwaarde voldoen. De verhouding kwalificerende inkomsten op de totale inkomsten (kwalificerende + niet kwalificerende) wordt permanent berekend en drukt de zogenaamde ‘DBI-coëfficiënt’ uit.
Concreet kan de vennootschap-belegger:
Een DBI-bevek is wel verplicht de passende roerende voorheffing in te houden wanneer ze een dividend betaalt of toekent. Dat in tegenstelling tot een inkoop- of liquidatiebonus, waarop geen roerende voorheffing van toepassing is. De ingehouden roerende voorheffing is voor de vennootschap-belegger in principe verrekenbaar met de vennootschapsbelasting en terugbetaalbaar.
Volgens de Wet Diverse Bepalingen is er vanaf aanslagjaar 2026 enkel nog verrekenbaarheid van roerende voorheffing op de ontvangen dividenden van een DBI-bevek met de vennootschapsbelasting, voor zover de ontvangende vennootschap in het inkomstenjaar van ontvangst van de uitkering van de DBI-bevek de minimale bedrijfsleidersbezoldiging toekent. De minimale bedrijfsleidersbezoldiging zou volgens ontwerpwetgeving worden opgetrokken naar 50.000 euro (te indexeren). Als er geen minimale bezoldiging wordt toegekend, zal de niet-verrekenbaarheid van de roerende voorheffing er doorgaans voor zorgen dat de totale belastingdruk op het ontvangen dividend hoger wordt dan het normale tarief van de vennootschapsbelasting van 25%. De vennootschap kan er in dat geval wel voor kiezen om de DBI-aftrek op het ontvangen dividend niet toe te passen, waardoor de coupon integraal onderworpen zal worden aan de vennootschapsbelasting en de roerende voorheffing wel verrekenbaar zal zijn, zodat de totale belasting op de coupon maximum 25% zou bedragen (zoals bij een ‘gewone’ bevek). Deze mogelijkheid werd uitdrukkelijk bevestigd door de minister van Financiën in de kamercommissie financiën
Je mag dit nieuwsbericht niet beschouwen als een beleggingsaanbeveling of als advies.
